صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۵۷۵
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
به مجلسی که کشی از نقاب بند آنجا ستاره سوختهای نیست جز سپند آنجا اسیر بوالعجبیهای وادی عشقم که صید دام نهد در ره کمند آنجا به کشوری که شکر خندهات گشاید بار دگر سفید نگردد ز شرم قند آنجا (به خنده لب مگشا پیش قهرمان فلک که خون خورد ز شفق صبح هرزه خند آنجا) هلاک چاشنی کنج آن لبم صائب که مانده همچو مگس شهد پای بند آنجا)