صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۵۷۳۸
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
اگر چه نیک نیم در پناه نیکانم عجب که تشنه بمانم، سفال ریحانم ز اشک شمع به شبگردی اشک من پیش است ز گریه زمزم صد کعبه شبستانم چرا عزیز نباشم به دیدهها چون خال کبوتر حرم آن چه زنخدانم صدف به آب گهر تا دهن نمیشوید نمیبرد به زبان نام چشم گریانم همان تلاش نهانخانه وطن دارم اگر دهد به کف دست جا سلیمانم به هر که منکر جوش سرشک من باشد اگر بود پسر نوح، موج طوفانم گشاده روی به احباب چون گل صبحم به گرمخونی چون آفتاب تابانم تلاش میوه جنت نمیکنم صائب هلاک سیب زنخدان و نار پستانم