صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۵۶۶۸
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
ما ز بیقدری اگر لایق دیدار نهایم قابل منع نگاه در و دیوار نهایم گر چه چون سرو درین باغ نداریم بری از رخ تازه به نظاره گیان بار نهایم شیوه عشق بود بنده نوازی، ورنه ما به این درد گرانمایه سزاوار نهایم به گل و خار رسد فیض بهاران یکسان ناامید از نظر مرحمت یار نهایم گر چه از پاس نفس صورت دیوار شدیم همچنان محرم آن آینه رخسار نهایم نیست دلبستگیی با تن خاکی ما را برگ کاهیم ولی در ته دیوار نهایم گر چه باری نتوانیم از دلها برداشت لله الحمد که بر خاطر کس بار نهایم چشم گویاست گرفتاری ما را باعث به رخ و زلف و خط و خال گرفتار نهایم درد و داغیم که جا در همه دلها داریم درس عشقیم که محتاج به تکرار نهایم خود فروشی نبود کار غیوران صائب دلگران از جهت قحط خریدار نهایم