صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۵۶۶۶
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
ما به دنیا نه پی ناز و نعم آمدهایم بهر تحصیل غم و درد و الم آمدهایم دامن از ما مکشای ساحل امید که ما به زمین بوس تو از بحر عدم آمدهایم قطع و وصل شب و روز از نفس روشن ماست نور صبحیم که با تیغ دودم آمدهایم باش گو وقت سفر تنگتر از شق قلم ما کمر بسته برون همچو قلم آمدهایم نعل وارون نشود رهزن ماراست روان کز ره دیر مکرر به حرم آمدهایم بینیازی ز دل یار گدایی داریم ما به این در نه به امید درم آمدهایم صائب از تیغ ز درگاه کرم پا نکشیم ما درین راه به سر همچو قلم آمدهایم