صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۵۵۸۸
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
ز تیغش خونبهای دل به صد امید میخواهم چه گستاخم که خون شبنم از خورشید میخواهم به صد لب چون نخندد بخت بر امید نایابم؟ نبات از سرو میجویم، ثمر از بید میخواهم چو شبنم صاف از قید تعلق کردهام خود را همین روی دلی از پرتو خورشید میخواهم به من تکلیف آب زندگی کردن، بود کشتن تراای خضر در قید جهان جاوید میخواهم سرو برگ شکفتن نیست همچون غنچهام صائب دلی از واشدن پیکان صفت نومید میخواهم