صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۵۵۵۲
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
از آن چون زلف ماتم دیدگان ژولیده زنجیرم که چون برگ خزان دیده است روز دست تدبیرم ز اقلیم اثر برگشتن آه من نمیداند به عنقا میرساند نسبت خود را پرتیرم اگر غافل به صید بیگناهی شست بگشایم چو زخم تازه خون گردد روان از چشم زهگیرم بلند افتاده طاق سرگرانی کعبه او را و گرنه چین کوتاهی ندارد زلف شبگیرم از آن در جستجوی کام، چرخم در بدر دارد که از هر در فزاید حلقه دیگر به زنجیرم ز بس کز دور گردون محنت و غم دیدهام صائب هلال عید آید در نظر چون ناخن شیرم