صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۵۵۵۰
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
نیم غمگین چو سرو از بیبریها شادیی دارم ندارم هیچ اگر در کف خط آزادیی دارم به من کی میرسد با پای چو بین زاهد خود بین که من چون جذبه دریای رحمت هادیی دارم میفکنای فلک در جنگ با من تخم سست خود که از دل در بغل من بیضه فولادیی دارم بر اوراق جهان از خط باطل چون جوانمردان به اقبال سبکدستی خط آزادیی دارم سبک از خود برون آیند چون آه از دل عاشق اگر دانند بیدردان که من چون وادیی دارم ز بیم آتش سوزان دلم چون بید میلرزد دو روزی همچو گل در بوستان گر شادیی دارم چرا چون سرو از بیم خزان بر خویشتن لرزم که از بیحاصلی در کف خط آزادیی دارم مکن صائب ملامت گر ندارم خواب در شبها به ابکار معانی در نظر دامادیی دارم