صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۵۵۴۷
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
نگاه گرم را سرده به جانم تا دلی دارم مرا دریابای برق بلا تا حاصلی دارم تمنای رهایی چون به گرد خاطرم گردد تو غافل گیر و من مرغ نگاه غافلی دارم به ناخن جوی شیر از سنگ میباید برآوردن به این بیدست و پایی طرفه کار مشکلی دارم نپیچم گردن تسلیم اگر دشمن سرم خواهد اگر چه تنگدست افتادهام دست و دلی دارم توای زاهد برو در گوشه محراب ساکن شو که من چون درد و داغ عشق جا در هر دلی دارم عجب دارم به دیوان قیامت در حساب آیم که من از دفتر ایجاد، فرد باطلی دارم به من باد مخالف حمله میآرد، نمیداند که من چون دامن تسلیم در کف ساحلی دارم زبیقدری چنین بیدست و پا گردیدهام صائب اگر دست مرا گیرند دست قابلی دارم