صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۵۵۴۱
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
زند پهلو به گردون کوه عصیانی که من دارم به صد دریا نگردد پاک دامانی که من دارم ز وحشت سایه برگرد من مجنون نمیگردد ندارد کعبه گرد خود بیابانی که من دارم تماشای بهشت از خلوتم بیرون نمیآرد به است از جنت در بسته زندانی که من دارم ز سهمش پنجه شیران چو برگ بید میلرزد درون سینه از تیرش نیستانی که من دارم ز اکسیر قناعت میشمارم نعمت الوان اگر رنگین به خون گردد لب نانی که من دارم توکل میدهد سامان کار من به آسانی ندارد هیچ رهرو میرسامانی که من دارم ز مد عمر جاویدان ندارد کو تهی صائب ز دست و تیغ او زخم نمایانی که من دارم