صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۵۵۲۶
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
پریشان خاطری آماده از صد رهگذر دارد صف آهی چو مژگان متصل پیش نظر دارم به هر جا جلوه گر گردی نهای از چشم من غایب که چشم انتظار از نفش پا در هرگذر دارم ز شوخی میشود از دیده حیران من غایب اگر صد نسخه زان رخسار، چون آیینه بردارم نفس در سینه برق سبک جولان گره گردد اگر بیرون دهم خاری که پنهان در جگر دارم مرا بگذار با خار ملامتای سلامت رو که من بیخار هیهات است پا از جای بردارم عجب دارم درین دریا به فریادم رسید گوشی که من گوش صدفها را گرانبار از گهر دارم به همواری مشو از بحر لنگر دار من ایمن که تیغ آبدار موج در زیر سپر دارم چو ماهی گر چه در ظاهر گرفتندم به سیم و زر ز هر فلسی نهان در پوست چندین نیشتر دارم به خورشید درختان میرسم چون قطره شبنم اگر صائب زوری گلعذاران چشم بردارم