صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۵۵۲۴
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
ز خوی نازک آن سیمبر چندان حذر دارم که یاد سر کند دستی که با او در کمر دارم چو خواهد گشت آخر بیستون لوح مزار من چه حاصل زین که چون فرهاد دستی در هنر دارم ز دست کوته من هیچ خدمت برنمی آید مگر دستی به آیین دعا از دور بردارم تو تا رفتی ز پیش چشم، از دل محو میگردد اگر صد نسخه از روی تو چون آیینه بردارم نظر برداشت شبنم در هوای آفتاب از گل به امید که من از عارض او چشم بردارم دل از مهر خموشی برنمی دارد زبان من وگر نه تیغها پوشیده در زیر سپر دارم جهانی میدهند از دیدن من آب، چشم خود اگر چه قطره آبی ز قسمت چون گهر دارم نمیسازم حجاب پای، چون طاوس بال خود که من بر عیب خود بیش از هنر صائب نظر دارم