صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۵۴۸۰
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
گر چنین از کف عنان توسن دل میدهیم رفته رفته پشت بردیوار منزل میدهیم خلوت در انجمن را اعتبار دیگرست ما ز خلوت دوستیها تن به محفل میدهیم امتحان قوت بازوی دریا میکنیم ما عنان چون موج اگر گاهی به ساحل میدهیم خاک ما افتادگان را دست دامنگیر نیست جان به آواز جرس در پای محمل میدهیم آه اگر افتد به روی کعبه دل چشم ما ما که دل از کف زطوف کعبه گل میدهیم باسبکروحان گرانجانی نمودن مشکل است پیش باد صبح جان چون شمع محفل میدهیم زخم خاری صید ما را میکشد در خاک و خون بیسبب تصدیع دست و تیغ قاتل میدهیم بحر اگر چون پنجه مرجان بود در دستها چون جواب تلخ بیمنت به سایل میدهیم صائب از قحط هم آوازست در دشت جنون گوش اگر گاهی به فریاد سلاسل میدهیم