صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۵۴۷۶
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
ما پریشان حاصل خود را زمستی میکنیم خرمن خود پاک ما از باد دستی میکنیم نیست ممکن خودشکن غالب نگردد برغنیم در شکست خود به دشمن پیشدستی میکنیم خضر با عمر ابد پوشیده جولان میکند ما به این ده روزه عمر اظهار هستی میکنیم نعل وارون رهنوردان را حصار آهن است در لباس بت پرستی حق پرستی میکنیم ما به حرف تلخ از آن لبهای میگون قانعیم از تنک ظرفی به بوی باده مستی میکنیم هر که دست رد نهد بر سینه افکار ما از دعا در کار او تیغ دو دستی میکنیم میپرستی جز هوا جویی ندارد حاصلی ما به رغم میکشان ساقی پرستی میکنیم گر چه میگردد پریشان زلف جمعیت ز باد خرمن خود حفظ ما از باد دستی میکنیم صائب از افتادگی خورشید عالمگیر شد پایه خود را بلند از زیردستی میکنیم