صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۵۴۵۱
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
ما که سطر کهکشان از لوح گردون خواندهایم در خط دیوانی زنجیر، عاجز ماندهایم در سر بازار محشر دست ما خواهد گرفت در مصاف آرزو دستی که بر دل ماندهایم رنجش بیجا گل خودروی باغ دوستی است ورنه ما کی دشمن خود را ز خود رنجاندهایم؟ عقده میافتد به کار غنچه گل از نسیم در گلستانی که ما سر در گریبان ماندهایم چشم کوته بین تمنای قیامت میکند ما ز پشت این نامه را نوعی که باید خواندهایم این زمان در ضبط اشک خویش صائب عاجزیم ما که از دریا عنان سیل را پیچاندهایم