صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۵۴۴۵
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
ما به روی تلخ صلح از اهل عالم کردهایم چشم شور خلق را بر خویش زمزم کردهایم مردمی دورست ازین شیرین دهانان، ور نه ما سنگ را بسیار چون فرهاد آدم کردهایم نیست چندانی که گردد سیر چشم مور ازان خرمنی کز خوشه چینیها فراهم کردهایم در کهنسالی همان مغلوب نفس سرکشیم قامت خم را به دست دیو خاتم کردهایم چون نیاید بوی خون از آه دردآلود ما؟ ما به آب چشم، سبز این نخل ماتم کردهایم از گذشت نارسای خود همان شرمندهایم گرچه اول گام ترک هر دو عالم کردهایم تا در الفت به روی آشنایان بستهایم جنت در بسته را بر خود مسلم کردهایم از خزان صائب نبازد رنگ تا دامان حشر گلستانی را که ما از فکر خرم کردهایم