صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۵۴۳۰
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
ساده لوحان غافلند از الفت بیجای هم مینهند از دوستی زنجیرها بر پای هم صاف اگر باشد هوای بیغبار دوستی حال دل را میتوان دریافت از سیمای هم روزیش چون شیر آماده است در مهد زمین هرکه چون طفلان گذارد دست بر بالای هم داغ آن دریانوردانم که چون زنجیر موج وقت شورش برنمی دارند سر از پای هم در نظرها چون سفال و سنگ گردیدند خوار سخت رویان از شکست قیمت کالای هم گرچه در پهلوی هم چون سبحه صد دانهاند صد بیابان در میان دارند از دلهای هم از نمک تجدید زخم کهنه هم میکنند این نفاق آلودگان گردند اگر جویای هم مایه افسوس را از جهل افزون میکنند ساده لوحانی که میدزدند از دنیای هم صائب از تن پروران یاری طمع کردن خطاست اهل دل را نیست چون در عهد ما پروای هم