صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۵۴۱۹
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
پرتو مه را قیاس از نور انجم میکنم در محیط قطره سیر بحر قلزم میکنم نیست از منصور کمتر جوش خون گرم من خشت را آواره ازبالای این خم میکنم خنده و جان بر لبم یکبار میآید چو برق ابر میگرید به حالم چون تبسم میکنم تشنه چشمان آب شهواری ز گوهر بیبرند داغ سودا را نهان از چشم مردم میکنم مرگ را ترجیح بر تیغ شهادت میدهم آب در مد نظر دارم تیمم میکنم چون توانم شمع عالمسوز را در بر گرفت من که از نور شراری دست و پا گم میکنم مطرب از بیرون ندارد خلوت صاحبدلان همچو جوش میبه ذوق خود ترنم میکنم ازور گم کردن اینجا یافت هر کس هر چه یافت خویش را دانسته در راه طلب گم میکنم هرزه خندی شیوه من نیست چون گلهای باغ میبرم سر در گریبان و تبسم میکنم این جواب ان غزل صائب که میگوید فصیح میروم در آتش و از دود پی گم میکنم