صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۵۴۱۵
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
در سماع بیخودی چون دست بالامی کنم کوچهها در رود نیل چرخ پیدا میکنم با سویدای دل ازسیر فلکها فارغم گردش پرگار در مرکز تماشا میکنم طور را گستاخی موسی بیابان مرگ کرد من همان از سادگی عرض تمنا میکنم بیخودی مرهم به داغ تنگدستی مینهد هر دو عالم را به یک پیمانه سودامی کنم بادبان کشتی میمی کنم سجاده را با پریرویان مشرب سیر دریا میکنم دامن اکسیر خرسندی به دست آوردهام زهر اگر ریزند در جامم گوارا میکنم مردم از مینا به ساغر باده میریزد و من از تنک ظرفی میاز ساغر به مینا میکنم تا به کی صائب عنانداری کنم سیلاب را دست برمی دارم از دل رو به صحرا میکنم