صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۵۴۰۱
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
میکنم دل خرج تا سیمین بری پیدا کنم میدهم جان تا زجان شیرینتری پیدا کنم هیچ کم از شیخ صنعان نیست درد دین من به که ننشینم ز پا تا کافری پیدا کنم تا ز قتل من نپردازد به قتل دیگری هر نفس چون شمع میخواهم سری پیدا کنم پاس ناموس وفا دارد مرا ازبیکسان ورنه من هم میتوانم دیگری پیدا کنم ساده خواهد شد ز کوه درد و غم صحرای عشق تا من بیصبر و طاقت لنگری پیدا کنم رشته عمرم ز پیچ و تاب میگردد گره تا ز کار درهم عالم سری پیدا کنم از بصیرت نیست آسودن درین ظلمت سرا دست بر دیوار مالم تا دری پیدا کنم این قفس را آنقدر مشکن بهمای سنگدل تا من بیدست و پا بال و پری پیدا کنم میگرفتم تنگ اگر در غنچگی بر خویشتن میتوانستم چو گل مشت زری پیدا کنم چون ندارم حاصلی صائب بکوشم چون چنار تا به عذر بیبریها جوهری پیدا کنم