صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۵۳۸
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
دل سیه شد ز سیه خانه افلاک مرا کی بود آینه زین زنگ شود پاک مرا؟ گره آن روز شود باز چو شبنم ز دلم که به خورشید رساند نظر پاک مرا عقده تاک فزون میشود از گریه تاک مگر از آه گشاید دل غمناک مرا چون جرس گر چه نیاسود زبانم ز فغان نشد از ناله تهی، سینه صد چاک مرا تا سرم گرم ز میخانه وحدت شده است گردش جام بود گردش افلاک مرا