صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۵۳۲
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
تا دل از روی تو شد مطلع انوار مرا چشم خورشید شود خیره ز رخسار مرا بینصیب است ز من دیده ظاهربینان میتوان یافت به نور دل بیدار مرا هست بر خاطر من دیدن غمخوار گران ورنه کوه غم او نیست به دل بار مرا در سیه رویی ازان گشتهام انگشت نما که سر آمد چو قلم عمر به گفتار مرا چون کنم پیش طبیبان دگر دست دراز؟ ناز عیسی است گران بر دل بیمار مرا از کف دست اگر موی برون میآید میرسد دست به موی کمر یار مرا سرو آزاد ترا دیده بدبین مرساد که به هر جلوه کند تازه گرفتار مرا حلقهای میزنم از دور بر آن در صائب باغبان گر ندهد راه به گلزار مرا