صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۵۲۸۱
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
از تحمل راه گفت و گو به دشمن بستهام پیش سیلاب حوادث سد آهن بستهام همچنان دارد مرا سرگشته دوران گرچه من برشکم سنگ از قناعت چون فلاخن بستهام در دل آهن دم جان بخش را تاثیر نیست بیسبب خود را به عیسی همچو سوزن بستهام از سبکباران راه عشق خجلت میکشم بر کمر هر چند جای توشه دامن بستهام نیست جزواکردن و پوشیدن چشم از جهان چون شرر طرفی که من از چشم روشن بستهام ظلمت از کاشانهام چون دود بیرون رفته است از فروغ عاریت تا چشم روزن بستهام ز خم سنگ آسوده سازد مار را از پیچ وتاب از جوانمردی کمر در خون دشمن بستهام دانهای هرچند صائب بس بود سالی مرا من کمر چون مور در تاراج خرمن بستهام