صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۵۲۵۴
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
اگر شود زنی بوریا شکر حاصل شود ز خامه بیمغز هم ثمر حاصل اگر چه بر سر خوان محیط مهمان است صدف به کد یمین میکند گهر حاصل به سالها نشود آنچه حاصل از خلوت ز پیر میکده گردد به یک نظر حاصل سفید ساز نظر تابه مدعا برسی که بیشکوفه نمیگردد این ثمر حاصل کند جلای وطن عالمی اگر گویم مرا چه تجربهها گشت از سفر حاصل توان ز سختی ایام سرخ رویی یافت که لعل میشود از کوه واز کمر حاصل ببند لب ز طمع تا ترا دهند از غیب گشایشی که نگردد ز هیچ در حاصل بپوش دیده ز خورشید طلعتان که مرا نشد ز دیدنشان غیر چشمتر حاصل بجز ندامت و افسوس و حسرت بسیار نگشت صائب ازین عمر مختصر حاصل