صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۵۲۵۱
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
قدم برون منه از آستان خانه دل که نقد هر دو جهان است خزانه دل ز کاسه سر خود فیل مست میگردد ز خود شراب برآرد زمین خانه دل سفر به بال و پر موج میکند دریا ز آه و ناله خویش است تازیانه دل ز لفظ راه به معنی برند بینایان و گرنه نیست خط و خال دام و دانه دل فلک که نقطه پرگار اوست مرکز خاک جزیرهای است ز دریای بیکرانه دل فریب کارگشایان روزگار مخور ببر زآه چراغی به آستانه دل دو عالمند طلبکار این گهر صائب فتد به دست که تا گوهر یگانه دل