صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۵۲۴۴
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
من که هرپاره دلم هست به صد جا مشغول بادل جمع شوم چون به تو تنها مشغول خدمت دور به نزدیک نمیفرمایند اهل دل را نکند عشق به دنیا مشغول ماند از جلوه بیقیمت یوسف محروم هرکه درقافله گردید به سودا مشغول ماند چون آینه در دایره حیرانی هرکه از ساده دلی شد به تماشا مشغول قسمت دیده ز هر عضو جدا میگیرم به تماشای توام بس که سراپا مشغول هر نفس عشق دو صد نقش بدیع انگیزد تا نگردد به خود آن آینه سیما مشغول میشود صائب از اندیشه دنیا فارغ شد دل هر که به اندیشه عقبی مشغول