صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۵۲۴۲
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
تووآوازه خوبی و من و زاری دل تو و بیماری چشم و من و بیماری دل شکن بیسرو پا حلقه بیرون درست درسواد سرزلف تو زبسیاری دل برسای عشق جوانمرد به فریاد مرا که ازاین بیش ندارم سر غمخواری دل نیست یک ذره که همرنگ سویدا نبود در سراپای وجودم ز سیه کاری دل میکند عشق مرا از دوجهان فارغبال چون گرفتار نباشم به گرفتاری دل محو عشق است و زهر نحودراو نقشی هست ساده لوحی نتوان یافت به پرکاری دل هست هرآینه را صیقل دیگر صائب جز به خاکستر تن نیست صفاکاری دل