صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۵۱۶۱
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
کجا روشن شود چشم زلیخا برتن یوسف؟ که عصمت سرزد ازیک جیب باپیراهن یوسف محبت کرد چون دستار چشم پیر کنعان را درآن ساعت که تهمت چاک زد پیراهن یوسف بیاض و خط دیوانی به یکدیگر نمیخوانند چه نسبت طره زنجیر را با گردن یوسف؟ به خون زن کجا رنگین کند سرپنجه غیرت؟ دل ازمردان رباید غمزه مردافکن یوسف مه و خورشید را درسجده خود دیده درطفلی کجا حسن زنان مصر گردد رهزن یوسف؟ چو از درد غریبی بندبندش درفغان آید شود زنجیر آهن دل، شریک شیون یوسف منالای صاحب بیت الحزن ازچشم تاریکی که خواهی گشت بینا ازجمال روشن یوسف عزیز مصر عزت زحمت خواری نمیبیند چه پیه گرگ میمالند بر پیراهن یوسف؟ چرا از تهمت ناگاه غمگین میشوی صائب؟ نرست ازخار تهمت دامن پیراهن یوسف