صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۳۱۱۶
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
صفا دارد جهان تا دل زکلفت پاک میباشد شود ماتم سرا عالم چو دل غمناک میباشد دهد چون مشکلی رو، دست در دامان ساقی زن که میروشنگر آیینه ادراک میباشد به فکر عالم بالاست دل در خاکساریها نظر بر ابر دارد دانه تا در خاک میباشد مرا آن کس که در بند لباس آرد نمیداند که بر عاشق گریبان حلقه فتراک میباشد زغیرت خون شبنم میخورد بلبل، نمیداند که آب روی گل از دیده نمناک میباشد نباشد هیچ دست از دست اهل جود بالاتر که هر نخل بلندی زیر دست تاک میباشد بود بر نهر حکم چشمه در هر حالتی جاری زبان هم پاک میگردد اگر دل پاک میباشد مرا از چنگل و منقار باز این علم حاصل شد که هر نار است درگیرندگی چالاک میباشد چو داغ لاله صائب از سیاهی برنمی آید دل هر کس کباب از روی آتشناک میباشد