صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۳۱۰۹
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
پرستاری دل افگار را دشوار میباشد از ان پیوسته چشم دلبران بیمار میباشد مدار از خال روی ساده رویان چشم دلجویی که در دوران خط این نقطه با پرگار میباشد مبین در دور خط گستاخ خال عنبرینش را که چون زنبور خاک آلود بیزنهار میباشد مرا از بهله ظاهر شد که بیقالب تهی کردن به دست آوردن موی میان دشوار میباشد غبار دیده یعقوب میپوشد نظرها را وگرنه یوسف ما بر سر بازار میباشد مبند از حرف شیرین لب که چون طوطی خمش گردد گران بر خاطر آیینه چون زنگار میباشد زجان نگسسته نتوان در حریم عشق محرم شد که اینجا رشته جان بر کمر زنار میباشد مزن بر هیچ رهرو طعن گمراهی درین وادی که از هر دل رهی پنهان به کوی یار میباشد مشو زنهار در دولت زحال دوستان غافل که این خواب گران با دولت بیدار میباشد اگر خواهی به بدمستی نیفتد بر زبان نامت مخور زنهار میجایی که یک هشیار میباشد نپردازد به تعمیر تن خاکی دل روشن که پشت آیینه را پیوسته بر دیوار میباشد اگر داری سر شهرت، غریبی بر وطن بگزین که گل را خودنمایی بر سر دستار میباشد ز اشک لاله گون مگذار خالی چشم را صائب که چون ساغر تهی گردید بر دل بار میباشد