صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۳۱۰۷
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
دو شب از ماه نو سالی به عید امید میباشد هلال جام هر جا هست سی شب عید میباشد نباشد دولت ناخوانده را نسبت به دولتها نشاط افزون دهد صحبت چو بیتمهید میباشد زنور حق بود هر کس زهستی بهرهای دارد ظهور ذره ناچیز از خورشید میباشد نمیاندیشد از زخم زبان هر کس که مجنون شد بهار خشک مغزان سایههای بید میباشد به عبرت بین جهان را تا کند قطع امید از تو که دیدنهای رسمی را زپی وادید میباشد بود از گردش پرگار دور عیش مرکز را گشاد اهل دل در حلقه توحید میباشد به روی تازه صائب صلح کن از میوههایتر که سرو از دست خالی تازه رو جاوید میباشد