صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۳۰۹۱
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
اگر جان دربهای میدهی بر میستم باشد که در میزان ماه مصر گوهر سنگ کم باشد زوصل دختر رز در جوانی کام دل بستان که در پیری میروشن چراغ صبحدم باشد به اندک فرصتی تاک از درختان گشت رعناتر نگردد زیردست آن کس که از اهل کرم باشد دعای بینیازان روی گرداندن نمیداند زبان چون پاک گردید از طمع تیغ دودم باشد مشو از چین ابروی سپر زنهار رو گردان که چون شمشیر مردان را گشایش در قدم باشد سخنسازی ندارد جز خجالت حاصل دیگر سر اهل سخن در پیش دایم چون قلم باشد به دینار و درم نتوان شدن از اغنیا صائب دل خرسند هر کس را که باشد محتشم باشد