صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۳۰۷۴
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
نصیب از نعمت بسیار دیگرگون نخواهد شد زدریا قطرهای آب گهر افزون نخواهد شد نباشد از فروغ مهر تابان لعل را سیری زخون خوردن پشیمان آن لب میگون نخواهد شد گرانجانی بود بار گران بر دل بزرگان را به سوزن عیسی ما بار بر گردون نخواهد شد به رنگ خود برآرد سیل را دریای روشندل غبار خط حریف حسن روزافزون نخواهد شد زلیخا یافت عمر رفته را از صحبت یوسف زسودای محبت هیچ کس مغبون نخواهد شد غبار جرم ما در دل نخواهد ماند رحمت را محیط از رهگذار سیل دیگرگون نخواهد شد زچشم شوخ لیلی گوشهای خوش میکند صائب غبار ما پریشان سیر چون مجنون نخواهد شد