صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۳۰۵۴
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
گل اندامی که در پیراهن من خار میریزد به خرمن گل به جیب و دامن اغیار میریزد نه کم ظرفی است گر زیر و زبر سازم دو عالم را که میدر جامم از کیفیت دیدار میریزد بساط جوهری گردد زمین هر جا به حرف آید زبس رنگین سخن زان لعل گوهربار میریزد بود مست زپا افتادهای هر نقش پای تو زبس سرو ترا کیفیت از رفتار میریزد صدف را میرسد لاف جوانمردی درین دریا که زیر تیغ از لب گوهر شهوار میریزد دویی نبود میان کفر و دین در عالم وحدت دل تسبیح از بگسستن زنار میریزد من آن نخل برومندم در اقلیم جنون صائب که بر من سنگ دایم از در و دیوار میریزد