صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۳۰۱۸
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
دماغ خشک ما را باده رنگین نمیسازد شراب آتشین با کاسه چوبین نمیسازد نگیرد رنگ از فانوس رنگین شعله سرکش میگلگون رخ زرد مرا رنگین نمیسازد هنرمندی اگر این قدر دارد، جز به خون خود دهان تیشه فرهاد را شیرین نمیسازد نسازد قدردان وقت را شور جنون غافل که خواب بلبلان را فصل گل سنگین نمیسازد به شکر، خسرو دوشاب دل، پیوست از شیرین سر پوچ هوسناکان به یک بالین نمیسازد زبس سود از سفر برخاست در ایام ما صائب حنا را رفتن هندوستان رنگین نمیسازد