صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۲۹۷۵
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
حدیث تلخ را جاهل شراب ناب میگیرد نمک در دیده بیدرد رنگ خواب میگیرد یکی صد شد فروغ حسن گل از صحبت شبنم چراغ نیک بختان روشنی از آب میگیرد اگر سرگشتگان را بحر نزد خویش نگذارد به گرد خویش گشتن را که از گرداب میگیرد؟ نیم در حالت مستی زغم ایمن که میدانم مرا در رهگذار سیل دایم خواب میگیرد همیشه وقت فیض از عرض مطلب میشوم غافل سگ نفس مرا در صبح دایم خواب میگیرد از ان از سایه خود میگریزم هر طرف صائب که صید وحشی من سایه را قصاب میگیرد