صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۲۸۴۸
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
دل من بیقرار از شعله آواز میگردد سپند من ازین آتش سبک پرواز میگردد زدست رد نتابد رو طلبکار قبول حق که موج از سیلی ساحل به دریا باز میگردد دل ما را نوای مطربان در وجد میآرد کباب ما به بال شعله آواز میگردد ورق گردانی عمر زلیخا نامهای دارد که انجام محبت خوشتر از آغاز میگردد به دست آرزو هر کس دهد مجموعه دل را چو اوراق خزان بازیچه پرواز میگردد غبار تن نگیرد دامن دلهای قدسی را قفس بر مرغ وحشی شهپر پرواز میگردد صفای باطن از دل میزداید علم ظاهر را که پنهان جوهر آیینه از پرداز میگردد حذر میکردم از خال و خط خوبان، ندانستم که مرغ زیرک آخر قسمت شهباز میگردد درافشای محبت نیست جرمی عشقبازان را صدف آب از فروغ گوهر این راز میگردد زباغ افزون گل از منع تماشا میتوان چیدن تماشایی عبث محروم ازین در باز میگردد به اندک روزگاری میگشاید شهپر شهرت به صائب هر نواسنجی که هم پرواز میگردد