صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۲۸۰۳
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
مگو عاقل کجا در محنت ایام میافتد که مرغ زیرک اینجا بیشتر در دام میافتد به ناسازی سری در حلقه سوداییان دارم که در مغز آتشم از روغن بادام میافتد به حرف تلخ خود را در نظرها میکند شیرین بلای جان بود شوخی که خوش دشنام میافتد چنان دلبستگی دارم به اسباب گرفتاری که میسوزم اگر خاری به چشم دام میافتد مزن فال هم آغوشی به آتش طلعتان صائب که در پروانه آتش ز آرزوی خام میافتد