صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۲۷۴۱
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
راز ما را ناله شبگیر بیرون میدهد شورش دیوانه را زنجیر بیرون میدهد نیست از سنگین دلیها گر نگریم در وداع زخم تیغ تیز خون را دیر بیرون میدهد شکر میگردد شکایت بر زبان عاشقان میخورد خون، جوهر این شمشیر بیرون میدهد دایه هر خونی که از بدخویی طفلان خورد از محبت در لباس شیر بیرون میدهد میشود صائب چو گل از آتش خجلت کباب خنده را هرکس که بیتدبیر بیرون میدهد