صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۲۷۳۸
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
شاخ گل از دست و چوگان تو یادم میدهد غنچه از گوی گریبان تو یادم میدهد جلوه خورشید تابان در ته دامان ابر زیر زلف از ماه تابان تو یادم میدهد برق عالمسوز در ابر سیاه نوبهار از نگاه چشم فتان تو یادم میدهد از شفق حال شهیدان تو میگردد عیان ماه نو از تیغ عریان تو یادم میدهد انتظام گوهر شهوار در کام صدف زیر لب از عقده دندان تو یادم میدهد خط به دور جام لبریز از شراب لاله رنگ گرد لب از خط ریحان تو یادم میدهد میدهد یاد از دل پرخون من هر غنچهای هرگلی از روی خندان تو یادم میدهد از صف محشر دلم لرزان شود چون برگ بید کز صف برگشته مژگان تو یادم میدهد در میان جان شیرین چون الف جا میدهم هر چه از سرو خرامان تو یادم میدهد در کنار بوستان، مجموعه رنگین گل صائب از اوراق دیوان تو یادم میدهد