صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۲۷۳۵
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
دل ز پهلوی جنون داد فراغت میدهد عالمی را مایه از سنگ ملامت میدهد گر نهالی را دهم از چشمه آیینه آب از سیه بختی همان بار کدورت میدهد غنچه شو گر از هجوم عشقبازان درهمی خنده گل بلبلان را بال جرأت میدهد حسن میخواهی نگاه گرم را معزول کن باغبان اهل، گلشن را به غارت میدهد صائب از دست تهی تا کی شکایت میکنی؟ تنگدستی را فلک در خورد همت میدهد