صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۲۷۳۲
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
گوش شو هر جا سخن را ساز نتوانی نمود مهر بر لب زن دلی گرباز نتوانی نمود بر میاور سر ز جیب خامشی چون شمع روز گر سر خود را فدای گاز نتوانی نمود بیقراری میرساند شهپر توفیق را بال بر هم زن اگر پرواز نتوانی نمود پا به دامان اقامت، سر به زیر بال کش پنجه چون در پنجه شهباز نتوانی نمود حسن در دلهای روشن مینماید خویش را آه اگر آیینه را پرداز نتوانی نمود نیست صائب کم ز قدرت در مقام خویش عجز بر زمین نه ساز را گر ساز نتوانی نمود