صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۲۷۲۲
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
غفلت دل از شراب ناب افزون میشود ناروایی در متاع از آب افزون میشود میفزاید بر شتاب زندگی قد دوتا در ته پل سرعت سیلاب افزون میشود دیده ارباب غفلت را، ز بوی پیرهن پردهای بر پردههای خواب افزون میشود میکند داغ محبت ناتمامان را تمام ماه نو از مهر عالمتاب افزون میشود شد ز خط لعل لب میگون او سیرابتر چشمه را در نوبهاران آب افزون میشود میزند بر آتش لب تشنگان دامن سراب سوزش پروانه در مهتاب افزون میشود میفزاید هر قدر بر خط مشکین پیچ وتاب عشق را اسباب پیچ وتاب افزون میشود نیست ممکن کعبه را بیرون ز یکتایی برد هر قدر از شش جهت محراب افزون میشود میزند کان نمک ناخن به داغ تشنگی رغبت میدر شب مهتاب افزون میشود میفزاید اعتبار حسن راصائب حیا قیمت گوهر به قدر آب افزون میشود