صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۲۷۲۰
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
از نظربازان کمال حسن افزون میشود از فشار طوق قمری سرو موزون میشود نشکند هرگز خمار آتش از اشک کباب عشق کی سیراب از دلهای پرخون میشود؟ نیست ممکن یافتن مضمون خط یار را خوبی خط پرده رخسار مضمون میشود برنمی آید به ناز بینیازیهای عشق ورنه لیلی همچو آهو رام مجنون میشود از خمار زندگی هرگز نگردد روی زرد خون هر کس رزق آن لبهای میگون میشود طوق احسان برنتابد خاطر آزدگان پاک گوهر از بخیلان بیش ممنون میشود نیست در میخانه تحصیل کمال ازراه درس هر که چون خم خالی از خود شد فلاطون میشود میفزاید رغبت صیاد را دام و کمند از وفور مال، حرص جاه افزون میشود از دل پرخون شکایت صائب از انصاف نیست میشود دریای رحمت دل چو پر خون میشود