صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۲۶۹۸
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
گر شکر در جام ریزم زهر قاتل میشود چون صدف گر آب نوشم عقده دل میشود چون سکندر میخورد آیینه عمرش به سنگ از خضر یک آب خوردن هر که غافل میشود جامه برتن کعبه را مجنون ما خواهد درید کی ز سنگ کودکان دیوانه عاقل میشود؟ زیر هر برگ گلی صد نیش خار آماده است با تن آسانی مکن عادت که مشکل میشود قطره اشکم اگر از دل چنین چیند غبار تا سر مژگان رسیدن مهره گل میشود جان نخواهد برد صائب آفتاب از آه ما وای بر شمعی که با صرصر مقابل میشود