صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۲۶۳۹
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
هر دلی را طره جانان نمیگیرد به خود غیر ماه مصر این زندان نمیگیرد به خود در دل عاشق ندارد راه غیر از فکر دوست این تنور گرم جز طوفان نمیگیرد به خود میپذیرد گرچه لوح ساده هر نقشی که هست هیچ نقشی دیده حیران نمیگیرد به خود دل به راهش خاک شد با آن که میداند یقین هیچ گردی آن سبک جولان نمیگیرد به خود خاکیان بیجا دلی در مهر گردون بستهاند این تنور سرد هرگز نان نمیگیرد به خود بر بیاض گردن او نقطهای از خال نیست از لطافت این ورق افشان نمیگیرد به خود عشق را با بیسر و پایان بود روی نیاز این صدف جز گوهر غلطان نمیگیرد به خود در حریم فکر صائب دور باش منع نیست خانه روشندلان دربان نمیگیرد به خود