صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۲۵۴۵
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
عشق جا در سینههای تنگ پیدا میکند جای خود را این شرر در سنگ پیدا میکند با سبک قدران نمیگردد طرف تمکین عشق کوهکن از بیستون همسنگ پیدا میکند نیست جان پاک را چون بیقراری صیقلی آب چون ماند ازروانی زنگ پیدا میکند آرزو در طبع پیران از جوانان است بیش در خزان هر برگ چندین رنگ پیدا میکند میشود از خط دل سنگین خوبان چرب نرم عذرخواه از مومیایی سنگ پیدا میکند هر که دارد ناخن مشکل گشایی چون نسیم در گلستان غنچه دلتنگ پیدا میکند باش با نان تهی قانع کز الوان نعم آرزو گلهای رنگارنگ پیدا میکند غافلان را پرده غفلت بود در آستین پای خواب آلود عذر لنگ پیدا میکند در کلام عاشقان هم ربط پیدا میشود نغمه بلبل اگر آهنگ پیدا میکند آن که جنگ او بود شیرینتر از حلوای صلح بیسبب تقریب بهر جنگ پیدا میکند نیست خوبان را به از شرم و حیا گلگونهای شیشه حسن از باده گلرنگ پیدا میکند نیست صائب فکر روزی عاشق دیوانه را دانه خود کبک مست از سنگ پیدا میکند