صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۲۴۸۳
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
گلرخان از خون ما رخساره گلگون کردهاند صدجگر افشرده تا یکجام پرخون کردهاند از غبار خاکساری دیده رغبت مپوش بر سر این خاک، ارباب نظر خون کردهاند سهل باشد سر بر آوردن زجیب آسمان زین قبا مردان به طفلی دست بیرون کردهاند در نظر بازی سرآمد چون نباشند آهوان؟ مدتی زانوی خود ته پیش مجنون کردهاند آنچه میپیچد درین دریا به خود، گرداب نیست اشک ریزان حلقهها در گوش جیحون کردهاند جامه خاکستری از سوز دل پوشیدهاند قمریان تا مصرعی چون سرو موزون کردهاند در بیابان جنون هر جا که جوش لالهای است عاشقان خاری زپای خویش بیرون کردهاند عارفان صائب زسعدو نحس انجم فارغند صلح کل با ثابت و سیار گردون کردهاند