صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۲۴۶۶
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
از هجوم اشک دل در چشم خونپالا نماند در قفس از جوش گل از بهر بلبل جا نماند شوق دل را از حریم چشمتر بیرون کشید کشتی ما از سبکباری درین دریا نماند تا خط بغداد جامم را ز میلبریز کرد خونبهای توبهام در گردن مینا نماند از قماش پیرهن بیجلوه یوسف چه ذوق؟ شیشه خالی بزن بر سنگ چون صهبا نماند چند ریزد صائب از کلک تو ابیات بلند؟ در بیاض سینه احباب دیگر جا نماند