صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۲۴۱۸
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
جذبه شوق تو هر کس را گریبان گیر شد هر سر مو بر تنش در قطع ره شمشیر شد نوبهار زندگی را در خزان از سر گرفت چون زلیخا هر که در عشق جوانان پیر شد عاشق مسکین نظر بندست هر جا میرود دیده آهو به مجنون حلقه زنجیر شد یک دل آشفته عالم را پریشان میکند آخر از دلگیری ما عالمی دلگیر شد اشک چون کم شد، به مژگان زور میآرد نگاه میمکد انگشت خود را طفل چون بیشیر شد شهپر پرواز مرغ روح را در گل گرفت هر که صائب در جهان آلوده تعمیر شد