صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۲۳۳۳
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
چشم خونبارم گرو ز ابر بهاری میبرد نبض من از برق دست از بیقراری میبرد در دل آزادهام گرد تعلق فرش نیست سیل از ویرانه من شرمساری میبرد شبنم از فیض سحر خیزی عزیز گلشن است گل به دامن خنده از شب زنده داری میبرد هر که حرف راست بر تیغ زبانش بگذرد از میان چون صبح صادق زخم کاری میبرد گر سر صائب چو مهر از چرخ چارم بگذرد حسرت روی زمین بر خاکساری میبرد